Smakeloos

Het was vrij stil die avond in het restaurantje waar ik een keer in de week m'en laatste bevoorrading voor de nacht, altijd het dagmenu, gebruik. Eenzaam maar niet geheel alleen zat ik te smullen van andijviestamppot met jus en spekkies. "Als je veel vergeet heb je minder leed om het verlies meneer," sprak de oude dame zonder op of om te kijken naar een ander vrij tafeltje, en ze ging gewoon tegenover mij zitten. "Het dagmenu is hier altijd van het zelfde recept, krootjes met spek, andijviestamppot met spek boerenkool of zuurkool met spek, alles met spek, volgens mij hebben ze een varken ergens op zolder zitten." Ze zat onbedaarlijk te lachen om haar eigen kolderverhaal."Op dat vergeten terug te komen, u vindt het toch niet erg dat ik hier ben gaan zitten?" Ze keek vriendelijk ontwapenend met haar vergrijsde blauwe ogen waaruit een paar tranen traande. "Weet u sinds mijn man is vertrokken naar de hoogste etage, god hebbe ze ziel, heb ik geen zin meer in koken." Ze nam moeizaam een paar happen. "Het is ook eigenlijk veel te zwaar eten, ik ben geen boerenmeid die de hele dag achter de koeien heeft gelopen." De deur van het restaurantje ging open en een kwieke ouwe baas stapte naar binnen. "O hier zit het schatje van me, je zou toch voor me koken vandaag?" "Die man is niet goed bij zijn hoofd hoor meneer, ik ben zijn schatje niet en koken doet die maar lekker zelf bij zijn scharrel op de hoogste etage." Al snel werd er een boord bijgezet. Naar ik zo kon zien was dit een voorstelling waar de ober van op de hoogte was. Ze was het vergeten en was daar vrij simpel over. "Hij zegt dat hij me man is of het waar is? ik hoop het want verdrietig zijn onder het stamppot spekkies eten vind ik smakeloos.   

Stilstand in vooruitgang

Als een getergd meisjesmens van amper 16 de ontaarde groten der aarde aanspreekt over hun gedrag t.a.v. het mondiale milieu, dan zijn de aardperen gaar en de hoge heren in hun vette kuif gepikt.
Als blaffende robothondjes met ademhalingsproblemen geven ze tierend aan dat hun onbereikbaarheid een mensenrecht is. Alle onmensen en waterkanonnen ten spijt is het media oproer niet meer te blussen.
Door het dichtbelaadpaalde ontboste landschap zoeven hun onschuldig witte Tesla's bliksemsnel weg van de harde werkelijkheid.
Gestolen onderzoeksspeeltjes schommelen zachtjes heen en weer aan de verdoezelende achteruitkijkspiegel. Ontspullend verduurzamen is volgens hen geen oplossing het veroorzaakt antroposofisch gelul en vraaguitval. Wie kandideert zich voor de volgende milieuconferentie?
Het industriële conglomeraat is voor een negatief vrouwenquotum omdat deze vrouwelijke remrobot de schuld is van de stilstand in vooruitgang.      

Niet verstout

In het land waar groene bomen naar de blauwe hemel rijzen
Komen mensen samen midden in het zon verlichte woud
Kinderen leren hier de reeds volgroeide oude wijzen
Te schaterlachen zodat hun blik nooit kil verstout
In dit land waar sluwe ruwheid niet kan bestaan
Groeien deze groene bomen van oceaan tot oceaan

De gouden fiets

Over tradities gaat het verhaal dat ze verrijkend en zinvol zouden zijn. Kennelijk een inschattingsfout als het gaat om de inhoud er van.
De angst voor het afschaffen of veranderen van tradities is ook traditioneel en beangstigend in zijn verschijningsvorm.
Het vertoon rond het openen van het parlementaire jaar door het uitspreken van de troonrede door een wel of niet gekroond staatshoofd gevolgd door een rijtoer met een goudenkoets, het lijkt een mooi moment om het eens anders te doen. Geen hoefgetrappel en onvredig militair vertoon maar de ontwapende trapperkracht van onze hoogstgeplaatste vorst en vorstin met hun parlementariërs.
Om het een en ander toch nog een knipoog te laten geven naar het o zo rijke verleden, mogen de fietsen goud en zilver gespoten zijn.
Een rijtoer op het goudzilver stalen ros, dat zou de maximale minimalisering van koninklijke overdaad zijn.         

Haar weduwen

Meermalen malen molens de wind aan stukken
Ongezien roven zonnepanelen het zonlicht van hemel
Het eens zo vrije water stroomt gekluisterd door turbines
Zolang de sloopkogel slingert blijft hij de wereld slopen
In de verte is de horizon met de toekomst op wereldreis gegaan
Ingetogenheid en bescheidenheid  willen zelfstandig zijn
Maar kunnen en mogen onder geen beding elkaar beminnen
Omdat hun nageslacht niet genoeg onproductief is
En moeder aarde laat haar weduwen huilen   

De 3e kamer

In de overvolle politieke braadpan
Gaat het er heet geblakerd aan toe
Het is dringen naar het stoven van de dag
De neuspeuterende kille krentenwegers
Kopen hun rode boerenbont zakdoeken
Op het marktplein van de Hemelse vrede
De sneltrein is ingehaald door de paardentram
En de vier weverkes spinnen er garen bij 

Peacetime

Denkfouten uitgeroeid tot dwanggedachtes
Exploderende in ironische grappigheden
Zij laten hun graffitibeelden in het oog vallen
Maar welke dag is niet de vraag
Het gaat er alleen maar om
Is er nog Peacetime vandaag
En de rest van de nieuwe dagen