Het duurde even

Het duurde even voor dat ik het door had, want het zicht werd me ontnomen door vals schreeuwende paranoïde figuren. Natuurlijk is er niemand vertrokken naar de eeuwige jachtvelden van de door God verlaten goden. De treinen en vliegtuigen waren immers leeg, op een enkele dolende verwarde gast na. De enige steekhoudende bewijzen zouden kunnen zijn, de almaar vetter wordende bankrekeningen van de uitvaartbranche, maar de doden zwijgen als het graf of als het hellevuur van de crematieovens. Ik zag kinderen huilen omdat hun oma's en opa's niet meer hun tranen droogden.
Het duurde even voor dat ik het door had. 

Schietgebedje

Wie zich niet verbaasd over de verdwazing van het wereldbeeld wat sommige regeringsleiders hebben, leest alleen de 'Donald Duck'. Misschien wel net zo spannend maar zonder dubbele bodems en evenzo agenda's. Gemaakte afspraken, met handtekeningen en al, verstoppen doorlopend de papierversnipperaars. Liegen is de nieuwe waarheid en de doekjes voor het bloeden worden nergens meer omheen gewonden.
Wie zich als regeringsleider God wil wanen gaat het duivels dilemma van geweld en onderdrukking met een schietgebedje uit een machinegeweer uit de weg.   

Demonstreren

Het verhaal begint telkens waar het eindigt omdat de herhalingstoets is blijven hangen.Het achterhalen van de waarheid is geëindigd in een bloedeloos welles-nietes gevecht. De haan die victorie zou kraaien is de nek omgedraaid en in de soep belandt. Wie de scepter zwaait heeft veel uit te leggen aan de hongerige demonstrerende soepeters.   

De vlam in de pan

Meer is niet nodig om de vlam in de pan te blussen, koel verstand en ovenwanten daarnaast de handigheid om het hete hangijzer te ontwijken. Ook als het nee, nee is, is het ja niet altijd de oplossing en zal het verplaatsen van het probleem naar een rustiger omgeving wonderen kunnen doen. Het is een feit dat terugkijken met een blik naar voren het zicht kan verruimen met een scherper gehoor.  

Optima forma

Het zijn dwazen die denken hun gelijk te krijgen door andere voor dwaas te verslijten. In het door hun bedachte evenwicht is hun dwaasheid de onbalans van alles wat om rust en stabiliteit vraagt. 
Het geweten is geen paard waar op je moet wedden, dat paard gooit zijn berijder bij de eerste de beste hindernis af.
Het met eigen maten meten van een belang is politiek in optima forma. 

Verlies

De kranen staan open, het dweilen is daar inherent aan. Met stille trom is het leven overhaast verdwenen in tegenovergestelde richting van waar het kwam. En niemand is op het idee gekomen om naar zijn BSN te vragen want privileges in  anonimiteit zijn een grootgoed geworden.
Niet het zwijgen geeft toestemming tot het verzwijgen van de leugen, het is immoreel gedrag dat de waarheid verdringt. Na de nacht zal het licht je ogen en de vensters openen en het verdriet zal mee ontbijten in het bijzijn van jouw die er niet meer is.

Afstand

"Ik ben op zoek naar de uitgang meneer, weet u waar die is?" Samen stonden we in een door plexiglas in tweeën gedeelde lift van het bankgebouw. "Op de begane grond,"riep ik met enige stemverheffing. De fragiele dame knikte, haar zilverwitte haar golfde als een witte mist om haar lieve gezicht. "Ik ben al twee keer op en neer geweest maar hij stopt niet op de begane grond, ik begrijp er helemaal niets meer van." Aan haar ogen kon ik zien dat ze het niet leuk vond, "dat stomme gedoe." Daar ik ook op weg was naar de uitgang gaf ik haar te verstaan dat ze achter mij aan kon lopen als de lift stopte. Toen de lift op de begane grond aan kwam ging de deur niet open, wat ik ook probeerde. Na een druk op de intercomtoets gaf een computerstem info.'In verband met de aangescherpte veiligheidsmaatregelen kunt u geen gebruikmaken van deze uitgang, volg de gele looproute die is aangegeven op de eerste verdieping."  Ben ik nou zo dom dat ik dit niet gezien heb, zou kunnen. Op de eerste verdieping ging de liftdeur wel open en konden we samen, op gepaste afstand, de gele route lopen die eindigde in een soort aangepaste bouwlift die tegen de gevel was aangeplakt. Een echte liftboy, met mondkapje en al, bediende de lift. Toen we op straatniveau waren beland opende de zilvergrijze dame haar handtas, griste een briefje van €50 te voorschijn en frommelde het in de uniformzak van de liftboy. "Hier jongen jij weet tenminste hoe het hoort, dat stomme afstand houden maakt van mensen onmensen." Ze knikte met een ondeugende knipoog naar mij toen ze in een gereedstaande zilverkleurige limousine met chauffeur stapte.