Al te veel

Dan even is de dwaas een geleerde die men al luisterend zijn lippen kust. In deze verdwaalde wereld is het spoorzoeken naar ontspoorde onzin verheven tot internationale sport.
En hij op zijn looftrompettentroon gezeten, hij laat zijn vergrijsde schedel hangen en vraagt met tranen over de wangen,
"Is het niet al te veel?"

De zon heeft zojuist zijn kille dieptepunt gezien, de paarden zijn ingespannen voor de race met de klok. Kalkoenen ganzen herten eenden en ander gevangen wild heeft zijn bloed geofferd in zijn zwanenzang voor het kerst bacchanaal. En ik, ik laat mijn wijze schedel hangen en roep met tranen over m,en wangen.   
 "Warempel het is al te teveel!"   

In de late middagzon

Ik droomde van een op hol geslagen hobbelpaard een draaiorgel zonder tonen een reuzenrad met hoogtevrees een verhaal van een taart  in witte bruinebonensoep zonder bruinebonen. Ik hoorde een ezel  met een ezelin flierefluitend noten balken zonder enig piepgeluid en weet je, daarnaast stond ook nog een stoute bruidegom en bruid keihard te zoenen midden in een mand met heel zacht fruit. Tot slot zag ik waarvan ik dacht dat dat  niet kon, een chocolade spuitende oliebron.
Ik zag het in een droom liggend onder een toverboom.
In de late middagzon.       

Rusttijd

Enkele somber gestemden mensen kwamen naar de wijze man en vroegen hem wat ze tegen de winterse saaiheid konden doen.
"Allereerst", sprak hij, "zal ik een lamp aansteken zodat er licht komt tussen ons en het donkere."
"Luister naar wat ik jullie vertel over het hanteren van je gevoel."

"Zo komen de dagen licht te kort, de nachten zwelgen in hun tijd.
Meer nog dan alle uren die geen licht of donker zijn, is het schemer met zijn donkere gedachten als een gemene aanklacht tegen hen die gelukkig willen zijn." "Maar luister!"  "Dan komt er uit die verste verten plotseling een lief mens je vertellen dat het er toe doet dat jij er bent." "Hij verteld je," "maak jezelf heel, repareer het licht dat dreigt te verduisteren. "Hou van jezelf , met je hoofd, je gevoel en heel je eigen wezen en deel dit mooie beleven met hen die bij je zijn." "Zo komen de dagen nooit geen licht tekort en zijn de nachten een rusttijd voor je ziel."

Evenmoment

Door het evenmoment te laten zijn waar het is komt er ruimte in het voorbijgaan van mijn zijn.De sneeuwvlok weet van geen verloren entiteit. Als hij smelt is hij gebleven, gebleven in een andere verschijningsvorm.Materie is niet meer en niet minder, het is zowel als niettemin, het is ontelbaar, onberekenbaar en  niet te controleren in zijn verwachte uitkomst.Materie is in zichzelf vormloos, vormend in het ontstaan van vormen en het laten voorbijgaan van het evenmoment van het eeuwige zijn.

Klop, klop

Daar wordt op de deur geklopt
Hard en zacht door elkaar
Een bleke vreemdeling zeker
Een echte zoete hartenbreker
Welaan, het is er een met wel heel vreemd haar
Vraag eens zomaar naar maar mijn slim idee
Wie ben je? waar kom je vandaan?wat is je DigiD?
Vraag hem dat zonder te verblikken klip en klaar
Want soms klopt zijn harde zachtjes kloppen niet
En is de klopper een beetje verdacht en raar   

Zie de maan

Kan het zijn dat je verblindt wordt door de maan
Dat zijn geel witte spiegel jouw laat verbleken
In het oneindig breken van de sterrennacht
Is hij niet verwacht meer dichterbij dan je eigen ziel
Zie de maan hij schijnt als een spiel door de bomen
Staak je wild geraas, maak de stilte in je dromen
Zijn knipoog, zijn soms magere sikkellicht
Zijn steeds veranderend gericht
Zie de eeuwige maan
Jouw tijdelijke waan
Beschijnen met zijn spiegellicht
Door de hoge kronen.    

Massa is meer dan veel

Wie het weet mag het zeggen, wat maakt massa meer dan veel?
Niets toch? Huil maar tranen met krokodillentuiten.
Dat de pluimveesector zwaar is getroffen door een dodelijk virus, is geen verassing,toch? We waren toch al dodelijke bezig, het is eigenlijk gewoon een kwestie van een tijdverschil van 6 weken. 6 weken vanaf piepkuikentje tot slachtkuiken. 6 weken is ruim 1000 uren van turbo groeien en abrupt stoppen met leven. Wie het weet mag het zeggen, wat maak deze massa meer dan veel, veel meer zelfs.
Miljoenen dierenharten hebben een ingebouwd start stopsysteem van ons mensen gekregen. Wie het weet mag het zeggen, wat maakt ons zo, dat we niet meer de maat der dingen kennen.Als je in de gematigdheid geen vrijheid meer kunt vinden en je vindt dat al het dierenleven jouw bezit is, wat doe je dan nog hier? De stallen staan nu leeg, verhuis en blijf niet waar je niet moet zijn. Want omdat ik het weet mag ik het zeggen, deze massa is meer dan veel, veel meer te veel zelfs.