"Doe deze keer maar 5 patat met mayo, 5 frikadellen speciaal met veel uitjes, 1 groente kroket, 1 milkshake en 4 blikkies cola."
"Is dat het? vroeg de snackbar eigenaar, dat is dan 29,75, even geduld a.u.b. het komt er zo aan." Een forse vrouw met een piepklein pekineesje stond naast mij in 'Moppies Snackbar', om haar bestelling af te rekenen. "Ik heb 3 tientjes voor je laat de rest maar zitten."
Ik bestelde een vegetarische loempia met een appelsapje. Samen zat ik met nog meer klanten op een witte kunststofbank te wachten totdat mijn nummertje voorbij kwam. "Bent u vegetariër?" vroeg de forse dame,"terwijl ze naast mij ging zitten. "Onze hond mot ook niks hebben waar vlees in zit, ze is een apart wijfie." Ze wees naar haar Smartje onder de honden. "He moppie jij mot geen dood beest hè? ze is gek op groente kroketten iets anders hoeft ze niet meneer, ja een milkshakie als toetje, echt waar elke dag sta ik hier voor haar voor zo'n groente ding en dan neem ik gelijk maar het eten voor die gasten thuis mee, dat scheelt weer in de afwas." Haar nummertje verscheen op het display. "Nou doei ik rammel van de honger ik ga gouw naar huis om te eten, kom moppie, die meneer is ook net als jij, ook een groeneter."
Wednesday, October 2, 2013
Tuesday, October 1, 2013
Ik zie wat jij niet zie
"Ik zie ik zie wat jij niet zie,"zei de blinde man die naast mij op het parkbankje ging zitten. Hij vervolgde zijn raadspelletje. "Ik zie een prachtige boom die zijn blad zat is, luister maar." Ik voel mij altijd een beetje ongemakkelijk als mensen met een handicap zich daar geen ene moer wat van aan trekken. Een blinde die zegt dat hij naar het stedelijk museum is geweest een dove die zegt dat hij naar een popconcert is geweest. Het gekke was dat mijn blinde bankgenoot iets had opgemerkt wat ik zelf niet bewust had gezien.
De bladeren die als stervende vlinders door de lucht dwarrelde.
"Koffie?" vroeg ik hem om de spanning te breken. "Ik dacht dat je het nooit zou vragen, ik rook hem al, je thermosfles, doe maar met melk en suiker, die heb je toch wel bij je hè?" Samen slurpte we aan ons bakkie koffie terwijl ik kauwend op een krentenbol het ochtendblad aan hem voorlas." Sorry dat ik je onderbreek, zie je die ekster? hij zit te loeren naar je krentenbol! riep hij geanimeerd, het zijn echte doerakken hoor, het is net onze regering, voor je het weet pikken ze je brood af."
De bladeren die als stervende vlinders door de lucht dwarrelde.
"Koffie?" vroeg ik hem om de spanning te breken. "Ik dacht dat je het nooit zou vragen, ik rook hem al, je thermosfles, doe maar met melk en suiker, die heb je toch wel bij je hè?" Samen slurpte we aan ons bakkie koffie terwijl ik kauwend op een krentenbol het ochtendblad aan hem voorlas." Sorry dat ik je onderbreek, zie je die ekster? hij zit te loeren naar je krentenbol! riep hij geanimeerd, het zijn echte doerakken hoor, het is net onze regering, voor je het weet pikken ze je brood af."
Tuesday, September 17, 2013
Miljoenennota
Het onvermogen om alleen te kunnen denken in dode cijfers is desastreus als het om echte, om levende mensen gaat.
De miljoenennota is een gevoelloos, maar schijnbaar nodig, instrument om te beseffen dat het in onze samenleving alleen om geld en niet meer dan dat draait. Echter, dat het instrument vals is gestemd, dat er mens gevoelige noten aan ontbreken, dat doet mij de oren verstoppen met angst voor de dissonanten. De politiek is helemaal niet nodig om ons land te besturen, het is een dwaallicht, het maakt de zaak juist te ingewikkeld omdat de machtsfactoren altijd in het kwadraat berekend worden. Neem de proef op de miljoenen som, haal het geloof in hogermachten en de politiek uit het menselijke verkeer, en zie er zijn geen stoplichten nodig om elkaar te begrijpen en te respecteren.
De miljoenennota is een gevoelloos, maar schijnbaar nodig, instrument om te beseffen dat het in onze samenleving alleen om geld en niet meer dan dat draait. Echter, dat het instrument vals is gestemd, dat er mens gevoelige noten aan ontbreken, dat doet mij de oren verstoppen met angst voor de dissonanten. De politiek is helemaal niet nodig om ons land te besturen, het is een dwaallicht, het maakt de zaak juist te ingewikkeld omdat de machtsfactoren altijd in het kwadraat berekend worden. Neem de proef op de miljoenen som, haal het geloof in hogermachten en de politiek uit het menselijke verkeer, en zie er zijn geen stoplichten nodig om elkaar te begrijpen en te respecteren.
Friday, September 13, 2013
Zeerust
Dan is het gesprek zonder woorden, een blik zonder zien. Het vale licht de flauwe vogelakkoorden bij strandpaal 10. De zee is als gestorven zonder wind, de mist verhuld haar tranen, en ik die mij op het strand bevind, zie de branding rustig tanen.
Thursday, September 12, 2013
Wel dan?
De kok van het restaurant 'Hemelse Gerechten' is een ware duivelskunstenaar. Ik vertrouw hem maar ternauwernood als hij achter zijn fornuis staat te souperen van zijn gruwelijke brouwsels.
Op de menukaart staan de vreemdste gerechten. Wat te denken van gebakken dovemansoren of geflambeerde eksterogen in zweetsaus, nog erger, een open ruggetje aan het spit met een collage van gefrituurde nagelriemen op een bedje van opgeklopt okselhaar. Lekker smullen? ik weet het niet, geef mijn portie maar aan Fikkie.Toch zit het restaurant iedere avond tjokvol, want zeg nou zelf het gaat er toch niet om wat je eet, als het maar apart is, niet dan? wel dan?
Op de menukaart staan de vreemdste gerechten. Wat te denken van gebakken dovemansoren of geflambeerde eksterogen in zweetsaus, nog erger, een open ruggetje aan het spit met een collage van gefrituurde nagelriemen op een bedje van opgeklopt okselhaar. Lekker smullen? ik weet het niet, geef mijn portie maar aan Fikkie.Toch zit het restaurant iedere avond tjokvol, want zeg nou zelf het gaat er toch niet om wat je eet, als het maar apart is, niet dan? wel dan?
Wednesday, September 11, 2013
Dat is zonde
En de dorpsbewoners stonden om hem heen als een heksenkring in het gras. Een van de aanwezige vatte de moed de wijze man aan te spreken met de vraag, "waarom er grenzen van onbegrip zijn tussen de mensen." De wijze man sprak, "wie bij een ander wil zijn moet over de onderwereld van zijn angst niet begrepen te worden, heen stappen door het bestaan van die angst te relativeren.De angst om te vliegen te lopen te zwemmen, ieder zich pas ontwikkeld wezen overwint hem door hem te relativeren met de moed en het zelfvertrouwen het te kunnen.
Ik zal jullie een verhaal vertellen waar jullie geest helder van wordt.
Aan een strand ergens van een haast oneindige oceaan was een visser met een heel groot werpnet aan het vissen. Maar hoe hij ook wierp, slechts een armtierig visje en wat krabben waren zijn vangst.
Zijn vrouw die een eindje verderop op een strekdammetje met een zelfgemaakte hengel van een touwtje aan een stok ook aan het vissen was, ving zoveel vis dat haar mand er van uitpuilde. Nadat de visser, moe van het werpen, naast zijn net in slaap was gevallen, sloop zijn vrouw naar hem toe en vulde zijn mand met de door haar gevangen vis en toen zij weer op het strekdammetje stond te vissen riep zij naar haar man dat de vissen goed beten die dag. Wakker geschrokken door haar schelle stem die boven de branding klonk, keek hij verbaasd naar zijn mand. "Ik snap het niet!" riep hij, "ik heb niks gevangen en toch zit mijn mand vol, moet ik de Heer nou prijzen of jou?"
"Bedankt de zee maar, zij is de bron van onze vangst," lachte ze.
Dus wie het doet is niet belangrijk, het begrenzen van je gave om ze te gebruiken, dat is zonde.
Ik zal jullie een verhaal vertellen waar jullie geest helder van wordt.
Aan een strand ergens van een haast oneindige oceaan was een visser met een heel groot werpnet aan het vissen. Maar hoe hij ook wierp, slechts een armtierig visje en wat krabben waren zijn vangst.
Zijn vrouw die een eindje verderop op een strekdammetje met een zelfgemaakte hengel van een touwtje aan een stok ook aan het vissen was, ving zoveel vis dat haar mand er van uitpuilde. Nadat de visser, moe van het werpen, naast zijn net in slaap was gevallen, sloop zijn vrouw naar hem toe en vulde zijn mand met de door haar gevangen vis en toen zij weer op het strekdammetje stond te vissen riep zij naar haar man dat de vissen goed beten die dag. Wakker geschrokken door haar schelle stem die boven de branding klonk, keek hij verbaasd naar zijn mand. "Ik snap het niet!" riep hij, "ik heb niks gevangen en toch zit mijn mand vol, moet ik de Heer nou prijzen of jou?"
"Bedankt de zee maar, zij is de bron van onze vangst," lachte ze.
Dus wie het doet is niet belangrijk, het begrenzen van je gave om ze te gebruiken, dat is zonde.
Friday, August 2, 2013
Paradijsvogel
Wie maakt mensen, de natuur.
Wie heelt mensen, de natuur
Geloof hoop en liefde zijn een gezamenlijke bron van oer energie.
Midden in een cirkel stond een wijze man, aan de omstanders vroeg hij of iemand onder hen de uitweg wist uit de cirkel zonder hem te verbreken. Het bleef muisstil onder zijn toehoorders, want geen van hen wist het. "Wel ,sprak de wijze man, ik geloof met de hoop dat de liefde mij boven mezelf zal laten uitstijgen, zo ontsnap ik aan de beperking van mijn cirkel en ben ik zo vrij als een paradijsvogel."
Wie heelt mensen, de natuur
Geloof hoop en liefde zijn een gezamenlijke bron van oer energie.
Midden in een cirkel stond een wijze man, aan de omstanders vroeg hij of iemand onder hen de uitweg wist uit de cirkel zonder hem te verbreken. Het bleef muisstil onder zijn toehoorders, want geen van hen wist het. "Wel ,sprak de wijze man, ik geloof met de hoop dat de liefde mij boven mezelf zal laten uitstijgen, zo ontsnap ik aan de beperking van mijn cirkel en ben ik zo vrij als een paradijsvogel."
Subscribe to:
Posts (Atom)