Dilemma

Een geflitste snelheidsduivel verdedigde zijn overtreding efficiënt en snel. "Ik, O beste rechter, ik was op weg naar de hel. Ik moest, naar alle duivels mij vertelden, mij op tijd daar komen melden. Ik had namelijk in mijn lichamelijke bagage een veel te hoog alcohol promillage. Dus wat mij hier brenge Weledelgestrenge snapt U wel. Het was het duivels dilemma waar ik, voor mijn goed fatsoen, in een snelle flits aan moest voldoen!"

Scheiding

"Het hakt er wel in zo'n scheiding, maar ja ik heb de beslissing genomen en het was nu het zo ver, ik ben er gewoon voor gegaan." Ze was naast mij komen zitten, een pittig jongvrouwmens, aan de tapkast van mijn stamkroeg. "Hoezo, er in hakken?"vroeg ik haar quasi nieuwsgierig. Want scheiden is tegenwoordig toch pace of cake, appeltje eitje, snel en zo simpel, een aardappel kan het. Andere leukerd gezien niet tellen tot tien maar gaan met die..., "nou ja niet ordinair worden," dacht ik mezelf corrigerend. Vrouwen , vooral aparte vrouwen, krijgen van mij al snel het voordeel van de twijfel, dus ik twijfelde in haar voordeel. "Wat wil je drinken?" is toch niet te opdringerig, of wel? Een tappie en nog eentje om het aan te leren en de keel te smeren, het is een favoriete barspreuk van mij. Een goed diepgaand gesprek begin je het beste met een goed glas bier, althans. Oké goed gesprek? Ze lachte ondeugend verlegen terwijl ze haast sensueel in de krimpende schuimkraag van haar pilsje hapte. "Nee joh gekke gozer, ik ga niet scheiden, ik heb geeneens een vriend, snap je? ik ben meer voor het zelfde als ik zelf ben, begrijp je?" Ze duwde mijn hand van haar schouder af en wees naar haar jongensachtige haar. "Kijk, zie je dat hier, die scheiding, heb ik vandaag laten knippen bij de Kniptiek. Mooi hé?"

Vrouwe Geertje

"Zilvervisje in de zee!" "riep je vrouwe Geertje Piggelmee ?" "Ja ik sta hier, ach en wee, aan het strand stil en verlaten en ik zou zo graag nog even met je willen praten." "Waar wil je het over hebben, toe zeg het snel want in het spel van de overvloedige zee gaat het spoedig ebben." Vrouwe Geertje Piggelmee riep brutaal naar het zilvervisje in de zee. "Het gaat over die vermaledijde euro die ik niet meer kan dulden omdat ik steeds weer een onverzadigbaar verlangen heb naar die oer Hollandse oude gulden!" De zee werd woest, het leek o wee, dat vrouwe Geertje Piggelmee werd bedolven onder wel twintigkoppige golven. En boven de woest brullende branding uit, klonk de boze stem van het zilvervisje schel en luid. "Vrouwe Geertje Piggelmee voor het laatst spreekt hier het boze zilvervisje in de zee, ga naar huis met flinke draf, en voor straf , ik zal je leren, ga je op houtenklompen en in vieze lompen, weg zijn al je mooie kleren! geen parelmoerenketting zal jou je hals nog moge siere. Ga snel en praat nooit meer over oude guldens, drachme's en de al lang verdwenen lire!"

Roze strikkie

Ja, ik wil niet roddelen hoor, dat vind ik zo achterbaks. Maar pas zag ik in de metro een man met een hondje op schoot. Je kent ze wel zo'n Maltezertje met een roze strikkie. Sorry hoor, ik moet je eerlijk zeggen ik vind geen gezicht, een grote kerel met een witharige lilliputtertje op schoot, en dan dat roze strikkie, geen porem, neem dan rood dat staat nog een beetje stoer, denk ik zo. Hé kom is, nee geen gegeit, even in je oor, het zal wel een homo zijn geweest, die vent, bedoel ik. Wat zeg je? ssst anders horen de andere het, je hebt hier zo trammelant. Intolerantie noemen ze dat, de huichelaars. Ik ben eerlijk, recht voor ze raap, ik zeg gewoon wat ik denk en als ze dat niet kunnen hebben, nou ja, jammer dan, daar kan ik niks aan doen.

Blikkoken

Pieter heb je even? ik moet even bellen met mijn vriendin. Hé hallo Evera , zeg zou je het leuk vinden om bij mij te komen eten. Wat zeg je? ja ik kook vanavond zelf, wat? iets heel lekkers meer zeg ik niet. O ja Efie, als je langs Gall&Gall komt neem even een paar flessen beaujolais mee, oké tot straks. Waar was ik ook alweer gebleven, O ja, je moet nu echt gaan hoor, Pieter, want ik moet nog koken en zo, ja ik weet het, het is prima zo, kus kus tot gauw. Die kerels, ik word dood ziek van hun geklaag over de thuis situatie, doei hij zoekt het maar uit die flapdrol, ik begin er niet meer aan. Hè hè, zo dat was het, die is weg. Ik ga koken, oké waar is de blikopener? Wat zijn die blikjes van Bonduelle toch handig, even nog wat Joma salades en een bakje cashewnoten van de Lidl er bij en klaar is het meisje. Ja, ik heb pas zo'n Bonduelle kookworkshop gedaan, nu weet ik pas echt wat koken is. De bel, daar zal je Evera hebben, even die blikjes in de afvalbak, dat gaat ze niks aan. Hé Vera kom binnen meid, ik heb me toch lekker gekookt joh, maar we trekken eerst even een flesje open.

Onzekerheid

Onzekerheid is niet meer dan je zekerheid toevertrouwen aan god. Ervaringen van het onzekere verleden geven geen recht op zekerheid in het heden laat staan in het hiernamaals . Toeval is geen ding dat bestaat, toeval is een niet bestaand aangepraat fenomeen omdat we gewoon niet alles weten zonder dat te weten. De aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheden kunnen nooit gebaseerd zijn op kloppende berekeningen, zij leven als koningen in een utopisch koninkrijk.

Gemier

Ach wat is 7 miljard. Goed, als het mensen zijn is het wellicht een reden tot enig nadenken, nadenken over, waar zit ergens de stopknop, of zoiets als een regulateur? Wat blijkt nou, veel intelligentie is er niet bij die vele miljarden mensen te ontdekken. In ieder geval geen 7x1000000000 x de X-factor. Mieren, jawel mieren, ze zijn er in heelveel veelvouden meer, zoveel meer mier zelfs dat ze bij een ruwe schatting nog steeds ontelbaar blijken te zijn.Van overbemiering is echter nooit sprake geweest, terwijl ze miljoenen jaren langer dan de mensen in de aarde wroeten. Als er een plaag is, want zo noemen we dat dan gemakshalve, of plaatselijke overlast door voedsel tekort of wat dan ook, dan regelen de mieren dit onderling, simpel en efficiënt, gewoon door geboorte beperking, dus even wat minder nieuwe miertjes, dus geen mierenneukers in nest of hoop. De titel van,'De erkende verhuizers,' is door de mieren zelf uitgevonden. 'Vol is vol' is nooit een probleem maar een nieuwe uitdaging door te verkassen naar een andere plek, niet mieren maar doen!