Hekwerk

Meer dan een moment van gezellig zijn is het niet
De wegen naar de mooie eeuwigheid zijn afgesloten
Klappertandend staan de klapperbomen te rillen
Hun verbazing filerend in ragfijne Godsoordelen
Kom er maar uit de wereld is al eeuwen wakker
Het katterige poezensoezen is voorbij
Vals stille verkilde grensbewakers
Zijn koeienerend over het hek gesprongen 

Schaamrood

Ik had gedacht niet aangetast te worden door de tijd
Maar m'n groeihormonen zijn keerwezens geworden
En vrezen nu een gekrompen habijt

Het toverlicht van de vooruitgang is verflauwd
Even nog een licht gelogen opflikkering
Het schaamrood wat de kaken vergrauwd

Het bewust niet weten heeft geen staten
Onduidelijke taal spreken en schrijven
Los je niet op door moeilijke woorden weg te laten

Dat te doen

De oude wijze meester werd geconfronteerd met een groep mensen die zichzelf als van weinig of geen waarde zagen. Iedereen van de groep had een gedesillusioneerd beeld van zichzelf en de toekomst en vroegen de  oude wijze meester om daar verandering in te brengen. Onder de schaduw van een eeuwenoude boom gingen de mensen in een halve cirkel om hem heen zitten.

En zo sprak hij hen aan.

Zo als wij hier zitten ben ik een van jullie maar jullie zijn niet een van mij om dat jullie verwachten dat de kracht om te veranderen van mij moet komen. Ik zeg jullie, er komt niets van mij wat van jullie zelf is. Dus:    

Kijk naar wat je niet ziet
Luister naar wat je niet hoort
Voel aan wat je niet  aanvoelt
Heb lief wat niet lief is
De kracht van verandering zit in jullie zelf
Jullie zullen dan weten dat iedereen zelf kan veranderen
Als je jezelf dwingt dat te doen

Vergeten

Goud stelende koperdief
Valse kat soms ook lief
Witte kraai als zwarte meeuw
Stilte bange schreeuw
Sein niet weten
Trein ontspoord
Heeft ongehoord
Zijn rails vergeten

Pardonkind

Het pardonkind
Per ongeluk ontstaan
Ontvlucht door te vluchten
Hevig verlangend naar 
Verblijfstatus van ontfermen
Verheven hogen wezens
In heilig schoon blazoen
Parkinson nee schuddend
Ontkennend het bange
Het kind in zichzelf
Warme hand over het koude hart strijken
Het is geen gestorven eer
Want "Laat de kindertjes tot mij komen,"
Zo sprak, in zijn ijl geloof, onze lieve Heer

Dominante arrogantie

De ezel in de wei, niet dominant arrogant , jammerde met balkende stem, want niemand overstemde hem, om te zeggen dat hij met een keer stoten aan een steen in het algemeen, zij het met pijn, wel koppig maar niet dom hoeft zijn. Hoe anders is dat met mensen die denken te weten dat je van arrogantie goed kan leven en eten. Dominant de woest kolkende zee willen bevelen zijn eb en vloed in vaste tijden in te delen.
Krijg je met zulke malle figuren te maken, die denken dat de wereld draait om wat zij uitvreten en uitbraken, zeg hun dan met fatsoen dat zelfs een ezel niet alles vreet omdat hij weet dat geen enkele wei zonder dorre distels is, ook al is hij prachtig groen.   

Onrechtspraak

De regerende loeftrompetten
In opperste verbazing bazuinen
Vals verbleekte rechters
Schrompelen hun duistere zaakjes ineen
Om zo de waanvertoning te verhullen
Met het dorre schaamschuim
Dat hun bekken bedekt
Het rechtspreken belemmerd