Sunday, June 23, 2013

En nog verder

Doe vandaag niet wat je gisteren had moeten doen, maar doe vandaag wat morgen nodig is. Toekomst is niet meer dan de optelsom van opgedane ervaringen en een flinke dosis fantasie en vertrouwen in die nog niet gekomen toekomst.

Er zaten drie mensen te slapen in een treincoupé terwijl de trein met hoge snelheid door het landschap reed. Een van slapende reizigers reed achteruit de andere twee vooruit. Wie van de drie was het meest verbaasd toen ze na de lange reis wakker werden? Je antwoord is de som van hun ervaringen, maar die ervaringen ken je niet, dus bedenk je wat ze zouden kunnen zeggen. Zo is het leven, omdat niemand de richting van de trein weet, is het bespiegelen er van gebaseerd op verwachtingen, en dat noemt men geloof in god of goden die denken het wel te weten. De trein rijdt ondertussen gewoon door, wellicht naar de eeuwigheid of nog verder.

Saturday, June 22, 2013

Wederkeer

Als het flessenkurken zijn die mij doen drijven
Drijven naar de overkant van het dronken meer
Laat die flessen dan reikhalzend open blijven
Tot dat ik van het over drijven wederkeer

Friday, June 21, 2013

Zonne wende

De zon keert zijn zomen
Zijn wende is een feit
Terwijl de zomer nog moet komen
Korten de dagen t's wat mij spijt

Thursday, June 20, 2013

Tijdval



Het was een drukte van jewelste op de weekmarkt, het lekkere zonnetje had veel mensen doen besluiten een bezoek aan de markt te brengen. Zo ook ik, want normaal gesproken heb ik een hekel aan mensen massa's, maar nu met dit mooie weer stoorde ik mij daar even niet aan. Wat ik altijd het leukste vind op de markt, dat zijn de standwerkers. Wat een gasten zijn dat, het maakt hun niet uit wat ze verkopen, als ze maar verkopen, van onderbroeken met een lichtgevend kruis, onbreekbare zakkammetjes tot overheerlijke, kuis verrotte, bakbananen. Ik vind hun stem acrobatiek eigenlijk het aller mooiste.Ook deze keer viel mij een verkoper op met wel een heel apart verhaal. Hij riep in verschillende talen, want een stadsmarkt is heel multicultureel tegenwoordig, dat hij instant tijd verkocht. Heel veel publiek verdrong zich voor zijn kraam, want van instant tijd, tijd die je kon bewaren en kon gebruiken wanneer je dat zelf wilde, daar hadden zij, maar ook ik, nog nooit van gehoord. Ik had mij op een wat onbeleefde manier, gewoon even wat duwen en trekken, vooraan bij de kraam geposteerd. In een aantal kartonnen dozen zaten keurig dicht geseald pakketjes met een opschrift in onvervalst niet Nederlands.'Real instandtime for all everlasting', stond erop. De marktkoopman had zijn verhaal en daar was gewoon geen speld tussen te krijgen. "Zijn hier mensen die tijd tekort hebben?" vroeg hij aan zijn toehoorders. Veel mensen knikte of riepen, ja! Als u nu één zo pakketje koopt, dan heeft u voor altijd wat tijd in voorraad!" megafoonde hij met zijn harde standwerker stem. Hij hield een pakketje omhoog en riep nog harder," in deze verpakking zit zeker voor een jaar aan tijd op geborgen, het is een kwestie van openmaken en gebruiken als je tijd op is of als je meer tijd nodig hebt dan je op dat moment hebt!" Een van de belangstellende vroeg of hij de inhoud van het pakketje kon laten zien. Nee, dat kon niet. "Nooit doen, niet zomaar openmaken! riep de marktkoopman, als je dat doet vervliegt de tijd die er in zit a la minuut, dus echt geloof me, alleen open maken als je de tijd echt nodig hebt, niet eerder." Met al zijn geschreeuw en aanprijzen van zijn handel, had hij een ding waarschijnlijk expres tot het laatste toe geheim gehouden, de prijs! "Voor maar € 50.- plus een vol jaar garantie, dat is toch een koopje voor zo veel extra tijd." In een vloek en een zucht had hij heel zijn handel verkocht. Er waren zelfs mensen die een doos met een dozijn stuks kochten. “Want je kan er beter mee verlegen dan om verlegen zitten,"zei een van hen bij de hand. 
Ik keek in mijn portemonnee of ik nog een briefje van vijftig bezat, mijn vrouw had namelijk gevraagd wat fruit en groenten mee te nemen. "Dat komt een andere keer wel,"mompelde ik. Met een beetje schaamte kocht ik zijn allerlaatste pakketje met tijd.
"En? vroeg mijn vrouw, heb je nog wat lekkere groente en fruit kunnen kopen?" Ik schudde van nee en vertelde haar dat ik iets heel nieuws had gekocht."Ik heb tijd gekocht!"riep ik vol trots. Na het open maken van het pakketje kwamen er vier AA batterijtjes te voorschijn, met een keurige brief er bij. 'Met deze vier super batterijen kunt u, als u ze plaats in een elektrische klok, hem zeker weer voor een hele tijd laten lopen, u heeft een jaar lang garantie op de werking van deze super batterijen, stond er in. Die avond aten we alleen een boterham met tevredenheid, terwijl de keukenklok irritant zachtjes de tijd weg tikte.

Wednesday, June 19, 2013

Even niet

Doe maar even niet, niet naar mij kijken en niet naar mij luisteren, want het chagrijn heeft zich meester gemaakt van m'en  gevoel. Dus hou even je kop en kijk voor je, als je dat niet trekt dan sodemieter je toch gewoon op, weg wezen! Weet je, ik trek het ook even niet, dat is ja, meer niet. Oké ?  

Monday, June 17, 2013

Broodnijd



Er stond een flinke rij zaterdagklanten in de warme bakkerswinkel. Naast ongedurige gehaaste moeders en boodschappendienst hebbende vaders, nog een hele mengelmoes van brood liefhebbers. Telkens verschoof het digitale nummertjespaneel een cijfer als er weer een klant aan de beurt was. Ik stond in een hoek van de winkel te wachten op mijn kameraad, want we zouden vandaag met de trein naar Maastricht gaan om een festival te bezoeken. Onderweg wat te eten kopen is duur en dikwijls niet te pruimen, even wat krentenbollen en harde broodjes daar ging het om. Maar juist dat even werd een apart verhaal zoals later zou blijken. De rij wachtende werd plotseling zeer onrustig, want iedere keer verscheen er een totaal vreemd nummer op het display van het volgende klant systeem. Wat de bakker en zijn winkelbedienden ook probeerde het werd een steeds grotere chaos. Tot overmaat van ramp begon de lichtkrant die voor de aanbiedingen van die dag reclame moest maken, allerlei spot goedkope en zeer dure aanbiedingen te tonen. Want zeg nou zelf, een grote slagroomtaart voor 1 of 2 eurocent en een simpel pistoletje voor een dikke 19 euro, dat kan toch niet serieus worden genomen. De tijden van manieren en beleefdheid,van, "gaat u maar voor ik wacht wel even," leken eeuwen geleden. Wat een onderling gedoe en gefoeter ontstond er tussen de klanten, iedereen vond dat hij of zij aan de beurt was om bestellingen te doen."Ik zet het apparaat gewoon uit en laat het aan jullie beleefdheid over om het onderling te regelen!"riep de bakker met een harde stem om boven de herrie uit te komen. Onze menselijke beschaving  is geen dikke korst maar een flinterdun velletje, maar toch, het kon wel zoals al spoedig bleek. Toen wij samen even later de bakkerswinkel verlieten zag ik twee krullenkoppen, een witte en een zwarte, net even boven de etalageruit uit komen, een van de twee had een soort afstandsbediening van een tv in zijn hand. Ik weet zeker, nou ja oké, geen voor oordelen, maar ze hadden wel heel erg veel lol met dat knopjes ding.

Sunday, June 16, 2013

Werkelijkheid

Als je te doof bent om te horen te blind om te zien, weet dan,
het leven is meer dan adem halen het is ook adem brengen
het is meer dan bewegen het is ook stil staan.

Meester werd er gevraagd, waarom zijn de dingen zoals ze zijn en niet zoals ze zouden moeten zijn?
Hij antwoordde: Als een van jullie is verdwaald waar is hij dan? je zou zeggen daar waar hij niet moet zijn, maar dat is niet de werkelijkheid, hij is waar hij is, goed of niet goed is niet het punt, accepteren van die werkelijkheid wel.