Attentie waarde

De attentie waarde van het object dat op natuurlijke hoogte is geplaatst, veroorzaakt geen significante afleidingsmodules.
Het permanente karakter van deze innoverende aandachtswaarde heeft zeer voordelige componenten in de financiële sfeer voor zowel de beheerder als de aandachtstrekker.
Wat men eigenlijk bedoeld te zeggen is, dat reclameborden op verkeersrotondes op kijkhoogte van de gemiddelde doelgroep,de  automobilist, geplaatst dienen te worden. Dat het uitbesteden van het onderhoud van die rotonde daarmee gefinancierd kan worden. Dit is een verdekte vorm van privatisering in optima forma. Mag ik even dubbel vangen, wegenbelasting en reclame inkomsten zonder eigen verantwoordelijkheid voor het onderhoud van die rotondes.
Wellicht iets te kort door de bocht, maar dat krijg je met al die rotondes.          

Woeste dans

Dan is de wind gaan liggen
het oor is dicht gespoeld
in de stilte na de storm
m'en kop doorwoeld 
verdwenen gedachten
de wind is gaan liggen
hij loert op een nieuwe kans
om met striemende krachten
de zee te vragen voor een woeste dans

Betrekkelijk

Als sprookjes bestaan is het gedaan met hun sprookjesbestaan en is hun werkelijkheid in die beperktheid niet te geloven.

Woordeloos

Zinloos geweld, waarom er tegen? Geweld is toch altijd zinloos als het zo bedoeld is. Meer dan ooit zijn mensen touwen splitsende mierenneukers geworden. Het elkaar nazeggen is als een infuus. Onmerkbaar worden we vergiftig met het vals sprekend spraakwater van een ander.
En dan nog even dit: Zelf een standpunt, een mening hebben, het maakt dat je je staande houdt in de dorre woestijn van het sociale media gedoe. Wees gerust je eigen cactus, stekelig niet bang. Geen angst voor media droogte, verzengende Twitter zon nog de koude YouTube nacht. Het zijn de vrije vogels en bijen die niet zinloos met je zoete bloemen vrijen in een woordeloze overdracht.   

Bijzonder kind

Zij springt in een keer in zeven sloten te gelijk, Keulen en Aken bouwt ze op één dag. Terwijl zij het hete hangijzer met haar handen breekt klinkt haar lieve schaterlach. Ieder jaar viert zij haar verjaardag op Pasen en Pinksteren tegelijk. Iedereen weet dat zij een bijzonder kind is dat onzichtbaar woont in het weergodenrijk. Dat ze niet gewoon geboren kon zijn, dat begrijpt iedereen, maar dat ze is geschapen is uit duizend uren warme zonneschijn en een kille hunebed steen en dat de verduisterde maan haar vader is en heldere Venus haar moe, het zou allemaal waar kunnen zijn, maar ik zou weten niet hoe. 

De som

Een gebeten hond is altijd gebeten door een hond of hij een goed mens of een kwaaie rakker is.
Dus troost je met die vrij pleitende gedachte, want als de kraaien en gieren klaar zitten om je nog meer toe te te takelen, zal je je rug fier moeten rechten zonder te vechten.
Een wijs en verstandig mens bewapend zich niet met een zwaard nog geweer, zijn verweer is ook niet het bloed in de keer van de andere wang. Je zelf toestaan vernedering als loutering te zien maakt de slapende kettinghonden wakker.
Het wapen tegen een wapen is geen van die een.
Het is bovenal het 0 getal van geweld wat zich vermenigvuldigen zal met liefde als enige oplosbare uitkomst. 

Antilaanse sneeuwpop

"Mamma bestaat er zwarte of bruine sneeuw?" vroeg het kleine dik ingepakte Antilliaans meisje. Ze kwebbelde aan een stuk door. Dat de juffrouw op school verteld had, dat, toen het héél héél lang geleden zo heel erg veel sneeuwde, dat toen alle mensen levende sneeuwpoppen waren geworden. "Het is echt waar hoor mam, want onze juf weet dat allemaal omdat ze uit Eskimoland komt." Haar vrolijke stemmetje twitterde maar door.Toen werd ze even stil trok haar wantjes uit en keek minutenlang naar haar handjes. "Maar mam waren er toen geen zwarte of bruine mensen? want sneeuw is wit, ik snap het niet." Ze was bezig met haar oudere zusje in de voortuin van hun huis een sneeuwpop te maken. "Jij bent een wijsneus die alles wil weten, nou ik zeg je hoe het komt, bij opie en omie op Aruba sneeuwt het nooit, als het wel zo was, begrijp je, zou daar bruine of zwarte sneeuw vallen, maar weet je, dat gaat niet om dat hij al tot regen gesmolten is, door de zon, die sneeuw meisie". "Ik weet het! riep haar oudere zusje, we maken zijn hoofd bruin  met chocomel, joepie!" Ze rende naar binnen en kwam even later triomfantelijk met en groot pak chocomel naar buiten. Met veel gegiechel goot ze de chocomel over het hoofd van de sneeuwpop. 'Je moet hem lekker in wrijven dan wordt hij net als ons, en dan je handen aflikken, chocoijs chocoijs!"schreeuwde de kleinste, in het rond springend van plezier. Een stuk tak als neus, zonnebril en een rasta pruik. "Het is echt oom Piko", riep hun moeder. 'Ja mam laten we een foto voor op facebook maken, te gek joo, onze  ome sneeuw Piko!"