Valsheid in nichten

Een warme bakker uit Maastricht
Woonde jaren samen met zijn mooie nicht
Tijdens het bakken kreeg hij het verschrikkelijk heet
En pakte hij zijn te coole nicht nogal stevig en pittig beet
Verschikt riep zij, weet jij het nou nog niet na al die jaren
Dat ik niet je nicht ben met mijn mooie blonde haren
Maar als Assepoester heb ik met mijn sprookjes gezicht
Al die jaren jou belazert als een mooie vervalste echte nicht

Bere goed

Op de verre noordpool op het ijs van bevroren meren
Leefde eens twee koele en super gekke witte beren
Om zich snel en zeker te kunnen verplaatsen
Hadden zij van de poolvos leren skiën en schaatsen
En 's avonds vierden zij met de andere beren als evenknie
In de wildebeesten skihut een super dolle après-ski

Harleliedie

Een winterkoning zonder eigen nest als vaste woning
Huisde in een stokoude uitgeholde vermolmde reuzeneik
Ook woonde daar Jan de flierefluiter uit het verre hemelrijk
Maar iedereen deelde dit vermolmde bomenhuis
Met Pieter Peter Willem de bont geveerde vledermuis
Op koude winteravonden hadden zij schik en veel plezier
En dronken zij zich lekker warm met het koele holle bomen bier
Er klonk dan klonk heel vrolijk uit de holle vermolmde boom
Het scheutig leutig deuntje, van harleliedie van harleliedoom

Riool genot

Ik ga niet vertellen waar en wanneer het was, en of het ook werkelijk precies zo is gegaan zoals het is gegaan, dat is een kwestie van fantasie en werkelijkheid. Maar oké, dat maakt ook niet zoveel uit het gaat meer om het idee, het principe. In een willekeurige keurige straat in een willekeurige keurige plattelandsgemeente, zag ik een bejaard echtpaar, geschat door mij zo rond de 70, driftig een sleuf aan het graven in het trottoir voor, wat later hand bleek, hun woning. Ze hadden een strook van precies een tegelbreed netjes weggehaald en de sleuf die ongeveer een halve meter diep was eindigde bij een deksel van een rioolput. Een kabelhaspel was reeds uitgerold en even later stond de manlijke helft van stel met een boorhamer in zijn hand een steenboor te installeren. Hij voelde waarschijnlijk dat ik geïnteresseerd naar hun activiteiten stond te kijken en wenkte mij dichterbij te komen. "Ik hoop dat u niet iemand van de gemeente bent?" vroeg hij mij onderzoekend aankijkend. Ik schudde van nee en stelde hem gerust door te zeggen dat ik alleen maar nieuwsgierig was. Om een kort verhaal niet te kort te maken, vertelde zijn, zeer van de tongriem gesneden, vrouw dat ze een super uitvinding hadden uitgevonden,"maar mondje dicht, eerst moet bewezen worden of het ook werkt", zei ze met haar wijsvinger op haar lippen tikkend. Het teken van 'safe my lips' door mij gemaakt stelde hun gerust. Onderwijl was de man druk in de weer om met de boorhamer twee gaten boren in de vrijgegraven betonnen rioolbuis, ook hier was de spreuk van toepassing, dat goed gereedschap het halve werk doet en door de andere helft kwam hij rood puffend omhoog, "zo die zitten er in", gromde hij als een schorre hond. Zijn vrouw had ondertussen twee zwarte slangen, die je ook wel eens ziet voor vloerverwarming, uitgerold. Als volleerde installateurs werden de slangen geïsoleerd en een paar minuten later was de sleuf weer dichtgegooid, "zo, nog even snel de tegels er op en niemand weet er van, behalve u", lachten zij opgelucht. Het voorstel van het ouwe stel, omdat nu toch alles onzichtbaar was afgewerkt, binnen een bak koffie te drinken, kon ik niet weigeren. Onder het genot van koffie met zelf gebakken koek, werd mij alles over hun uitvinding in geuren en kleuren verteld. De wetenschap dat het in een riool altijd behoorlijk warm is, dus ook in de winter, is door hun gebruikt om een plan te bedenken om daar, zonder medeweten van anderen lastige instanties, die ongebruikte warmte te gebruiken. Na de koffie vroeg de man of ik hem kon assisteren met het verwijderen van het zware gietijzeren putdeksel. Zo beloofd zo gedaan, met vereende krachten en wat intelligentie was de openingsklus snel geklaard. In het riool zag ik de twee zojuist aangebrachte slangen hangen, de man trok ze omhoog om er vervolgens een soort grote radiateur aan vast te koppelen."Gesloopt uit een oude vrachtauto,"zei hij en vervolgde," In plaats van koelen gaat dat ding nu andersom werken, begrijpt u?" Ik knikte naar hen als een soort vakbroeder die maar een half woord nodig heeft om de materie te kunnen snappen. Na nog wat moeizaam gepruts en soms wat geluid dat op een vloek leek, was het tijd om de put weer af te sluiten. "En nu gaan we eerst een borrel nemen om mijn vinding in te zegenen", riep hij triomfantelijk! In zijn schuurtje leek het wel een machinekamer, er werden een paar knoppen om gezet, hier daar flikkerde een display met wat gegevens en een zacht gebrom gaf aan dat de rioolwarmtewisselaar was gestart en zo het liet aanvoelen perfect werkte. In de kortste tijd was het namelijk behaaglijk warm in zijn werkplaats zonder dat er een luchtje aan zat. "Proost maar mondje dicht he", riep hij met een voldaan gezicht. Dus geen stank als dank maar warmte.

Antievries

In een iglo op het dikke ijs van het hoge noorden, vlak tegen die kouwe poolgrens aan, wonen koele sneeuwpoppen die sjezen op hun super snelle snowboarden zonder dikke wanten aan. IJskoud vrijt daar het sneeuwpoppen paar, liggend in een sneeuwwit bed heeft zij grote pret met haar lieve Gijs breekt zij snel het koude ijs . Vrijen doen ze in het hoge noorden maar met zeer weinig woorden, de sneeuwneuzenzoen is waar zij ijskoud voor kiezen omdat hun lippen dan niet aan elkaar blijven vriezen.

Gewoon

Doe eens even gewoon en trek gewoon een lieve smoel
Doe even gewoon, zonder dat buitengewone desperate gevoel
Gewoon vertrouwen doe je niet altijd met een blindelings gezicht
Maar, doe maar gewoon, gewoon zonder verlies van je evenwicht
Ik zal je leren, gewoon zonder de lastige vragen van die hoge kragen
Want zij zijn alleen verkleed als narren om je gewoon te kunnen sarren
Ik geef jouw mijn hand als gewone weg in het verdwaalde eigenbelang
Doe maar ongewoon gewoon, wees gewoon voor dat gewone...niet bang

2010

Als pas ontstane mogelijkheid heeft de eeuwigheid even zijn gelaat laten zien, zijn jonge gezicht voor 2010. Hierna is de invulling bij leven aan de invullers over gegeven, om te doen maken een andere beweging in de tijd, die bij later inzien hem ver vooruit was in werkelijkheid.