Doe het maar

Dwaas verbaasd met een waas voorbij geraasd langs allang vervlogen uren. Zo het kon duren, kwam er geen besef verlet, werd de tijd omgezet in tot as gedoofde vuren. Is er zonder striemen dan geen nieuwe dag? een niet als alle andere, geen weglach maar een nieuw begin van ontkiemen? Doe het maar, even zonder vragen, begin gewoon met deze speciaal voor jou nog te ontstane nieuwe dagen.